WŁADYSŁAW STRÓŻEWSKI
Urodził się w 1933 r. Filozof, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum w Krakowie. Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uczeń Stefana Swieżawskiego, Mieczysława Alberta Krąpca, Romana Ingardena i Izydory Dąmbskiej. Od połowy lat 50. jeden z najbliższych przyjaciół ks. Tischnera. W 1957 r. rozpoczął pracę w Katedrze Historii Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równocześnie związany był z miesięcznikiem „Znak” (do dziś jest członkiem jego zespołu). Redaktor naczelny „Kwartalnika Filozoficznego”. Swoje zainteresowania naukowe dzieli pomiędzy ontologię i estetykę, uprawiając obie te dyscypliny w sposób łączący wrażliwość fenomenologa z przywiązaniem do tradycji filozofii klasycznej. Odważnie przypomina, że kultura pozbawiona metafizycznych źródeł skazana jest na obumarcie. Autor licznych rozpraw filozoficznych, ale też esejów i artykułów popularyzatorskich. W 2003 r. Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doktora honoris causa. W 2005 otrzymał Nagrodę Znaku i Hestii im. ks. Józefa Tischnera za całokształt twórczości.
Urodził się w 1933 r. Filozof, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wyższej Szkoły Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum w Krakowie. Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. Studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uczeń Stefana Swieżawskiego, Mieczysława Alberta Krąpca, Romana Ingardena i Izydory Dąmbskiej. Od połowy lat 50. jeden z najbliższych przyjaciół ks. Tischnera. W 1957 r. rozpoczął pracę w Katedrze Historii Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równocześnie związany był z miesięcznikiem „Znak” (do dziś jest członkiem jego zespołu). Redaktor naczelny „Kwartalnika Filozoficznego”. Swoje zainteresowania naukowe dzieli pomiędzy ontologię i estetykę, uprawiając obie te dyscypliny w sposób łączący wrażliwość fenomenologa z przywiązaniem do tradycji filozofii klasycznej. Odważnie przypomina, że kultura pozbawiona metafizycznych źródeł skazana jest na obumarcie. Autor licznych rozpraw filozoficznych, ale też esejów i artykułów popularyzatorskich. W 2003 r. Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doktora honoris causa. W 2005 otrzymał Nagrodę Znaku i Hestii im. ks. Józefa Tischnera za całokształt twórczości.
