ks. Wacław Hryniewicz

ks. Wacław Hryniewicz

W kategorii pisarstwa religijnego lub filozoficznego, stanowiącego kontynuację „myślenia według wartości” nagrodę otrzymał ks. prof. Wacław Hryniewicz za dwie książki „Kościół jeden jest. Ekumeniczne nadzieje nowego stulecia” i „Dlaczego głoszę nadzieję?”.

ks. Wacław Hryniewicz OMI, ur. 1936, prof. dr hab., teolog, wybitny ekumenista, współtwórca i kierownik Instytutu Ekumenicznego KUL, uczestniczy w pracach Międzynarodowej Komisji Mieszanej ds. Dialogu Teologicznego między Kościołem Rzymskokatolickim i Prawosławnym. Autor licznych książek. Wydał m.in.: trzy tomy trylogii o nadziei: Nadzieja zbawienia dla wszystkich (1989), Dramat nadziei zbawienia (1996), Pedagogia nadziei. Medytacje o Bogu, Kościele i ekumenii (1997), a także Nad przepaściami wiary. Z ks. Wacławem Hryniewiczem OMI rozmawiają Elżbieta Adamiak i Józef Majewski (2001) oraz Chrześcijaństwo nadziei (2002).

Ksiądz Wacław Hryniewicz, wybitny teolog, w swojej twórczości zajmuje się najbardziej ,,niebezpieczną i gęstą” problematyką, którą inni polscy teologowie raczej omijają z daleka. Jak mówią Elżbieta Adamiak i Józef Majewski: ,,zdaje się, że ojciec Hryniewicz upodobał sobie chadzanie nad przepaściami…” I jest to droga w dużej mierze samotna, zwłaszcza w Polsce. Bo, poza nim, ilu jeszcze teologów pisze na przykład o wątpliwościach w wierze, o tajemnicy cierpienia i śmierci, o nadziei zbawienia dla wszystkich, kryzysie wiary, grzeszności Kościoła i granicach jego krytyki, o wolności w teologii itp.? Ks. Hryniewicz powiedział kiedyś: ,,W swoim życiu szukam teologii bardziej wyrozumiałej, bardziej ludzkiej, bliższej doświadczeniu ludzi. Boję się teologii wpędzającej ludzi w rozpacz, serwującej ludziom beznadzieję, trwogę, lęk przed Bogiem. Boję się teologii lamentującej nad ludzkimi grzechami, osądzającej ludzi i nie mającej dla nich słów pocieszenia. (…) Jeżeli chodzę nad przepaściami wiary, to unoszą mnie nad nimi skrzydła nadziei. Ona mówi: Bóg jest większy niż nasza wiara”.

2017-04-22T10:22:18+00:00 22 kwietnia 2017|Laureaci 2005|